The Central Line

 

IMG_8008

Gelukkig. Het debuutalbum van The Central Line beluisterde ik vóórdat ik op de website de inspiratiebronnen las. Wat ruimte gaf om zelf de – niet malse -referenties te vinden. Het drummerloze trio bestaat uit ervaren multi-instrumentalisten: ras-Amersfoorter Adrie Hasenbos-Brand en de uit de Zeeuwse polders afkomstige Ingrit van der Meer en Niki Markanovic.

De tekstloze opener Indian Song zet direct de toon en sfeer voor het hele album. Trage, melancholieke, soms donkere songs die voorbij komen in een glasheldere en ruimtelijke productie – als een langzame, meanderende stroom door een verlaten landschap.

De thema’s van tekst- en songschrijvers Hasenbos en Markanovic sluiten hierbij aan: afscheid, loslaten en doorgaan, communicatief onvermogen, lethargie: er is de nodige levenservaring verwerkt in de songs. Het trio weet daarbij de aandacht goed vast te houden, door de afwisselende lead- en harmonische samenzang én de accenten van mondharmonica, subtiele koortjes of melodica die de verder vrij sobere begeleiding goed aanvullen. Het album wint hierdoor per draaibeurt aan diepte.

Met als referenties de slowcore van Low of de songs van Mark Lanegan & Duke Garwood. Toch een aandachtspunt: er staat maar één mid-temponummer op de plaat,“Fin”. Een iets steviger elektrische gitaar klinkt in “Do you care”. Beiden doen verlangen naar meer. Ofwel: er mag op het volgende album iets meer buiten de lijntjes gekleurd worden – gelijk de inspiratiebronnen.

Laat onverlet dat het Amersfoortse trio binnen het genre een – ok, ik maak ‘m dan toch maar – Kei van een debuutplaat maakt.